Xρήσιμα άρθρα

Παρακάτω θα βρείτε χρήσιμα άρθρα για την κατανόηση της λειτουργίας του ανθρώπινου οργανισμού και τί συμβαίνει όταν πάσχουμε από διάφορες παθήσεις.

Επιλέξτε έναν τίτλο.

Σακχαρώδης Διαβήτης

Υπάρχουν δύο βασικές μορφές διαβήτη: ο τύπος Ι διαβήτη, ο οποίος χρειάζεται ινσουλίνη για την επιβίωση, και ο τύπος ΙΙ.

Ο τύπος Ι πιο συχνά εμφανίζεται σε παιδιά και εφήβους και αποτελεί το 10% όλων των περιπτώσεων διαβήτη. Ο τύπος ΙΙ εμφανίζεται κυρίως στους ενηλίκους και είναι η πιο συχνή μορφή, αποτελώντας το 90% των περιπτώσεων.

Η θνητότητα από καρδιακή νόσο είναι διπλάσια στους άνδρες διαβητικούς και τετραπλάσια ή πενταπλάσια στις διαβητικές γυναίκες σε σχέση με τους μη διαβητικούς. Ο αυξημένος κίνδυνος των διαβητικών ασθενών για ανάπτυξη ΣΝ οφείλεται στο γεγονός ότι στα διαβητικά άτομα συχνά συνυπάρχουν αρτηριακή υπέρταση, μειωμένη HDL-χοληστερόλη , αυξημένα τριγλυκερίδια , παχυσαρκία και «υπερπηκτικότητα» κατάσταση, που προδιαθέτει σε αγγειακές θρομβώσεις.
Παρόλο όμως που ο σακχαρώδης διαβήτης αποτελεί αναμφισβήτητο παράγοντα κινδύνου σε ό,τι αφορά την εκδήλωση στεφανιαίας νόσου, δεν έχει αποδειχθεί από το σύνολο των μελετών ότι η αποκατάσταση των τιμών του σακχάρου αίματος στους διαβητικούς συνοδεύεται απαραίτητα και από μείωση του ποσοστού εμφάνισης στεφανιαίας νόσου. Αντίθετα, υπάρχει ομοφωνία στο γεγονός ότι η επιμελής ρύθμιση του διαβήτη προστατεύει από την εμφάνιση των άλλων επιπλοκών του διαβήτη, όπως η αμφιβληστροειδοπάθεια και η νεφροπάθεια και η νευροπάθεια . Είναι αξιοσημείωτο επίσης ότι στους διαβητικούς δεν πάσχουν μόνο οι μεγάλες στεφανιαίες αρτηρίες, αλλά και τα μικρότερα αγγεία, τα οποία δεν απεικονίζονται με τη στεφανιογραφία.
Για την πρωτογενή πρόληψη το πρώτο βήμα είναι η ανεύρεση των διαβητικών στο γενικό πληθυσμό. Άτομα άνω των 45 ετών με δείκτη μάζας σώματος (ΔΜΣ) >25kg/m2 πρέπει να υποβληθούν σε εξέταση γλυκόζης νηστείας (παθολογική εάν είναι >126mg/dl) και εάν είναι παθολογική σε 2 μετρήσεις μέσα σε 3 μήνες τίθεται η διάγνωση του διαβήτη. Οι ασθενείς που βρίσκονται σε προδιαβητικά στάδια και βελτιώνουν τις διαιτητικές τους συνήθειες και ασκούνται περισσότερο, μειώνουν τις πιθανότητες εμφάνισης σακχαρώδους διαβήτη. Η μείωση του υπερβολικού βάρους και η αυξημένη σωματική δραστηριότητα βοηθούν στον καλύτερο έλεγχο του σακχάρου . Η καλή ρύθμιση του σακχάρου μέσω της φαρμακευτικής αγωγής , μειώνει τον συνολικό κίνδυνο για οποιαδήποτε επιπλοκή σχετιζόμενη με τον ΣΔ κατά 120%.

Τα άτομα με σακχαρώδη διαβήτη θα πρέπει να ελέγχουν τη γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη τους τουλάχιστον δύο φορές το χρόνο. Η γλυκοζυλιωμένη αιμοσφαιρίνη (HbA1c) είναι μια ουσία στο αίμα, που δείχνει την μέση τιμή του σακχάρου τους τελευταίους 2–3 μήνες. Αν είναι πάνω από 7% θα πρέπει να συζητήσετε με το γιατρό σας το ενδεχόμενο τροποποίησης της θεραπευτικής σας αγωγής. Διαβητικοί ασθενείς με συνύπαρξη και άλλων παραγόντων κινδύνου θα πρέπει να έχουν τιμή LDL < 115 ενώ όταν συνυπάρχει και ΣΝ η LDL θα πρέπει να είναι <100.